ودر ادامه بحث عذر خواهی از خدا ؛ خدا گفته همه ی شما بیایید چه گناهان بزرگی انجام داده باشید و چه اشتباه کوچکی از شما سر زده باشد

((و توبوا اِلی الله جمیعا ایها المومنون لعلکم تفلحون))

در آیه ی بالا خدا میفرمایید همه شما بیایید و در آیه ی:

((قل یا عباد الذین اَسرفوا علی اَنفسهم لا تقنطوا من رحمة الله اِن الله یغفر ذنوب جمیعا))

میفرماید: نکند کسانی که گناهان(خطاهای) بیشتری انجام داده اند از رحمت واسعه ی خدا ماَیوس شوید، خدا گناهان شما را هم می آمرزد. خدا راه را چقدر باز گذاشته و این بی انصافی نیست که بگوییم ما خجالت میکشیم که عذر خواهی کنیم، و به جای استفاده از این فرصتها توبه را به تاَخیر بیندازیم؟

اگر بدونی خدا از بازگشت ما چقدر خوشحال و خشنود میشود یک لحظه هم برای برگشت معطل نمیکنی. پیامبر اکرم(ص)در این زمینه مثالی آورده اند که: زن و شوهری بچه دار نمیشدند و با توجه به علاقه ای که یه زن و شوهر به داشتن فرزند دارند خداوند بعد از بیست سال به آنها فرزندی میدهد، خوشحالی آنها را فرض کن که چقدر زیاد و غیر قابل توصیف است، خدا هم از توبه بندگانش به مراتب بیشتر از این خشنود و خوشحال میشود(کلوالد العقیم):

ویا بی معرفتی نیست که بگوییم شاید خدا توبه ی ما را قبول نکند و نپذیرد؟ در صورتی که در قرآنش میفرماید:((هو الذی یقبل توبه عن عباده))

هو الذی، نشانه تاکید است که من خودم قبول میکنم بدون هیچ واسطه ای. بدون اینکه آبروتون رو جلوی بنده هام ببرم و به آنها نشان دهم که شما چگونه بوده اید. تازه به شما که توبه کرده اید و برگشته اید آبرو و عزت هم میدهم.

ببین چه خدایی داریم!!!! با اینکه نافرمانی او را کرده ایم به ما گفته همه شما بیایید، از رحمتم مایوس نشوید، از بازگشت شما خوشحال میشوم و خودم از شما توبه تان را می پذیرم و بهتون آبرو هم میدهم.

خدایا معرفت نسبت به خودت را به ما عنایت بفرما!

                          ((اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم))